Het hedendaagse elektriciteitssysteem

Vraag gestuurd

Het produceren van elektriciteit in grote centrales waarna die gedistribueerd wordt via het hoogspannings- en distributienet om uiteindelijk bij de verbruikers terecht te komen, wordt ook een vraag gestuurd systeem genoemd (zie onderstaande figuur).

Vraag gestuurd systeem met verschillende actoren in Vlaanderen

Vraag gestuurd systeem met verschillende actoren in Vlaanderen

In een vraag gestuurd elektriciteitssysteem is het noodzakelijk dat op elk moment voldaan wordt aan de vraag van de verbruikers. Er is geen interactie tussen de producenten en consumenten, en producenten beschikken niet over real-time data van wat het verbruik precies is. Door middel van een voorspelling op basis van een reeks factoren (weersvoorspelling: wind, zon, koude enz., data van een vroegere periode…) wordt een schatting gemaakt van wat het verbruik precies zal zijn. Dit gebeurt vrij accuraat en zolang het verschil tussen vraag en aanbod relatief klein blijft vormt dit geen probleem voor het net.

Indien het evenwicht tussen de consumptie en productie van elektriciteit niet gewaarborgd kan worden, kunnen er frequentie-schommelingen optreden. Het Europees net functioneert op een frequentie van 50 Hz en bij een onevenwicht tussen vraag en aanbod zal de frequentie hoger of lager liggen dan deze waarde. Dit kan grote effecten hebben op toestellen die aangesloten zijn op het net met eventueel schade tot gevolg. Ook transformatoren en verdeelstations die instaan voor de distributie van elektriciteit kunnen door frequentieschommelingen schade oplopen met grote gevolgen voor het elektriciteitsnet.

In de praktijk wordt dit gerealiseerd door middel van een evenwichts-verantwoordelijke of ‘Access Responsible Party’ (ARP). Deze ARP moet ervoor zorgen dat er een evenwicht is tussen de gevraagde hoeveelheid stroom en de geïnjecteerde hoeveelheid stroom. Dit gebeurt elk kwartier en specifiek voor de gebruikers (consumenten en producenten) van het net waarvoor deze ARP verantwoordelijk is. De ARP kan een producent, grootverbruiker, trader… zijn en heeft een contract met de beheerder van het hoogspanningsnet, Elia. Indien vraag en aanbod van een groep gebruikers niet op elkaar afgestemd zijn en er dus een onevenwicht ontstaat, zal de ARP die verantwoordelijk is voor deze gebruikers een onevenwichtstarief moeten betalen aan Elia.

Elektriciteit als commodity

In het hedendaagse elektriciteitsnet wordt elektriciteit als een commodity gezien dat overal en op elk moment aanwezig is. De verbruikers willen op elk moment het licht kunnen aansteken, hun wasmachine laten draaien, de verwarming aanzetten… zonder dat ze erbij stil staan waar deze elektriciteit effectief vandaan komt en of er nog genoeg elektriciteit beschikbaar is op een bepaald moment. Enkel op de factuur zien ze hoeveel ze verbruikt hebben, en vooral, hoeveel ze moeten betalen. Hierdoor wordt elektriciteit iets tastbaar en wordt het bewustzijn aangewakkerd dat minder elektriciteit verbruiken goed is voor de portemonnee. Maar waarop precies bespaard zou kunnen worden en op welk moment dit best gebeurt om tot een optimaal energieverbruik te komen, kan men op dit moment nog niet afleiden uit de elektriciteitsfactuur.

Terug                    Verder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

Translate »